ရင္ခုန္သံအေသေတြ ျဖန္႕က်ဲလို႕
ငါလဲက်ခဲ့ငါ့အိပ္ယာ တစ္မိုးလင္းလဲ
ငါ မိုးမေသာက္ႏိုင္ခဲ့ဘူး။ အထီးက်န္မွု႕နဲ႕ေမွာင္တဲ့
ငါ့ညေနစံပါယ္ေတြလည္းမေမႊးေတာ့ဘူး
ဇင္ေယာ္ေတြလည္းမေပ်ာ္ေတာ့ဘူး ဒီလိုနဲ႕
မင္းမ်က္ကြယ္ျပဳတဲ့ေနာက္
ၾကယ္တစ္စင္းမွမလင္းတဲ့ ငါ့ေကာင္းကင္
လမ္းေပ်ာက္သြားတာ မဆန္းေတာ့တယ္
1.4.09
မင္းမ်က္ကြယ္ျပဳတဲ့ေနာက္...
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
5 comments:
လမ္းေပ်ာက္သြားတယ္လား..
ပိုးစုန္ႀကဴေလးတစ္ေကာင္ေလာက္သာ ရွိလိုက္စမ္းပါ
ခရီးတစ္ခုေလွ်ာက္ႏိုင္ပါေသးတယ္
အားတင္းထားပါေနာ္
ခင္တဲ့
ဖိုးစိန္
ဘယ္သူက မ်က္ကြယ္ျပဳတာလဲ...
သိခ်င္လုိ႔...
ဒဏ္ရာေတြကို မွတ္သားရလြန္းလို့
ေနရာတစ္ေနရာစာမွ မရွိေတာ့ေပမဲ့…
စိတ္ထဲမွာ ဗလာမွဗလာ ျဖစ္ေနတဲ့အခါ… …
ရင္ထဲမွာ အရမ္းဟာတယ္…။
သင့္ရဲ့
ေမာင္ေလး
အားတင္းထားပါ ၾကယ္ေလးရယ္
ကိုယ့္ဘာသာ လင္းေတာက္ပလိုက္ေလ
ေကာင္းကင္ယံမွာ ထိန္ထိန္ ညီးပလိုက္
ကိုယ္တိုင္က ၾကယ္ဆိုတာ တခါတခါ ေမ့မနဲ႔ေလေနာ္
တေန႔တခါ သစၥာ ေတြ လာမနားေထာင္ပဲမေနနိုင္ဘူး
ေန႔တိုင္းလာတယ္ေနာ္
အားေပးၾကတဲ့ေမာင္ႏွမေတြကုိအရမ္းဘဲေက်းဇူးတင္ပါတယ္..
အားတင္းထားပါတယ္..အကိုဖိုးစိန္...
မသိခ်င္ပါနဲ႕ေတာ့ႏွင္းရယ္..
ကဗ်ာေလးေရးေပးတဲ့ေမာင္ေလးေမာင္ငယ္ေရ..ဟာေနတဲ့ရင္နဲ႕
ကဗ်ာေလးေတြဆက္ေရးျဖစ္ေနဦးမွာပါ..
တီခ်မ္းေရ..ၾကယ္ေလးရဲ႕အလင္းေရာင္ကေကာင္းကင္မွာ
ထိန္ထိန္မညီးႏုိင္ဘူးေလး..အမွားတစ္ခုေၾကာင့္ၾကယ္ကေလး
တစ္ပြင့္ေၾကြသြားေတာ့လဲ...အရာရာအားလံုးဟာနဂိုအတိုင္းပါဘဲ
တီခ်မ္းရယ္။
Post a Comment